Jaki jest najlepszy model drużyny wędrowniczej? Kim powinien być jej drużynowy? Na czym polegała koncepcja klanów w wędrownictwie? Na rozmowę Azymutu o wędrownictwie przy okazji spotkania autorskiego z hm. Tomaszem… Czytaj dalejTomasz Maracewicz: Jaki kurs obrać w wędrownictwie?
Na mojej harcerskiej drodze przeżyłem wiele służb, w tym kilka takich, które naprawdę zmieniły moje życie. Z dzisiejszej perspektywy mam czasami wrażenie, że ta forma pracy, która dla mnie stanowi… Czytaj dalejSłużba – forma pracy, która zmienia życie
Ten tekst powstał na kanwie zajęć i przeżyć na kursie instruktorskim metodyki wędrowniczej Północno-Zachodniej Chorągwi Harcerzy “Canoe 2024”. Co to jest, ta wyprawa? Wydaje się, że nie ma przypadku w… Czytaj dalejDowód: Wędrownictwo bo wyprawa
Tekst ten dedykuję wszystkim druhom, którzy chcieliby robić coś z wędrownikami, ale nie wiedzą co. W ramach inspiracji załączam Wam w tym tekście plany pracy oraz kalendarz akcji z dwóch… Czytaj dalejDla inspiracji: co robiłem przez 2 lata z wędrownikami
Artykuł jest subiektywnym podsumowaniem pracy grupy problemowej “Naramiennik” na Złazie Organizacji Harcerzy “Werwa” 2023 koordynowanej przez autora. Bracia, zdobywamy naramienniki! Wchodząc na ścieżkę instruktora wędrowniczego i zakładając 1 UDW Fratria… Czytaj dalejBracia, zdobywamy naramienniki!
Tekst phm. Wojciecha Hosera pt.: “Sądy Harcerskie” został pierwotnie opublikowany w “Harcerskim Mazowszu” z dnia 14.03.2012 r. – jednak pomimo upływu czasu, warto zapoznać się z proponowanymi w nim formami… Czytaj dalejSądy harcerskie – nad sobą i prawem harcerskim
Wstęp Przed zakończonym niedawno Złazem OH-y “Werwa 2023” zapisałem się do grupy problemowej dotyczącej sprawności wędrowniczych, bo ten temat jest mi z jakiegoś powodu bliski (może jakaś zuchmistrzowska naleciałość). Jadąc… Czytaj dalejProjekt „Terminator” – propozycja systemu sprawności wędrowniczych
Wielokrotnie słyszałem, że próba na naramiennik wędrowniczy powinna być swoistą wariacją na temat próby na stopień. Powinny to być zadania nawiązujące do trzech sfer rozwoju: fizycznego, umysłowego i duchowego dopełniające… Czytaj dalejNaramiennik wędrowniczy w trzy tygodnie
Jestem instruktorem ZHR i czwarty rok prowadzę koedukacyjną drużynę wędrowniczą. Na domiar złego nie wiedział o tym mój hufcowy. Ba! Ja sam o tym nie wiedziałem. Jak do tego doszło?… Czytaj dalejWędrownicze liceum
Tekst hm. Janka Kamińskiego pt.: “Poszukiwani śmiałkowie!” został pierwotnie opublikowany w “Harcerskim Mazowszu” z dnia 20.01.2012 r. – jednak pomimo upływu czasu, nadal warto zapoznać się z proponowanymi w nim… Czytaj dalejPoszukiwani śmiałkowie! – czyli zimowe formy pracy
Istnieją 3 różne od siebie, choć bardzo podobne w wykonaniu, formy pracy. Są to wycieczka, wyprawa i wypad. Sama terminologia nie jest kluczowa w metodzie harcerskiej, więc celem tego tekstu… Czytaj dalejWWW – Wyprawa, Wypad, Wycieczka
Mechanizm “konstytucji zastępu” w grze, który chciałbym wam dziś przedstawić, ma na celu wzbudzenie w uczestnikach refleksji nad sensem państwa i jego ustroju. Został on wymyślony przez mojego następcę, Filipa… Czytaj dalejKonstytucje zastępów – mechanizm gry na 3 maja
Czy szkoła może działać bez ocen? Czy harcerstwo może działać bez kar i nagród? Co to jest Porozumienie bez przemocy (NVC) i niekontrowersyjna esencja? Co robić by program naszych drużyn… Czytaj dalejHarcerstwo bez kar i nagród – phm. Andrzej Wysocki
Czy sprawności i kategoryzacja to fajne gry? Jak drużynowy powinien w nie grać? Jak będą się zmieniać? – zapytałem hm. Kajtka Kapuścińskiego, Szefa Wydziału Harcerzy Głównej Kwatery OH-y ZHR, współtwórcę… Czytaj dalejJak grać w kategoryzację i sprawności? – Rozmowa Azymutu z hm. Kajtkiem Kapuścińskim
Większość z Was o niej słyszała, niektórzy brali w niej udział i pewnie mała garstka spośród czytających ten tekst była jej lokalnym organizatorem. Ja koordynuję Akcję Paczka od 6 lat,… Czytaj dalejJak zorganizować służbę przy „Akcji Paczka”?
Po co drużynowy harcerzy powinien znać się na wędrownikach? Po czym poznać, że harcerz wchodzi w wiek wędrowniczy? Czy przekazanie wszystkich takich harcerzy to idealne rozwiązanie? Co mają robić wędrownicy?… Czytaj dalejWędrownicy w drużynie harcerzy? – hm. Janek Kamiński
Chciałbym podzielić się z Wami historią swojej drużyny wędrowników. Wszystko zaczęło się, gdy prowadziłem 8 Szczecińską Drużynę Harcerzy „Płomień”. W pewnym momencie harcerze zaczęli wyrastać, przekraczać 15. rok życia, czyli… Czytaj dalejWędrownictwo jak naoliwiona maszyna
Powszechnie dostrzegalnym zjawiskiem jest odchodzenie z Organizacji harcerzy w wieku około 15-16 lat. Przyczyny tego zjawiska jest wiele, niewątpliwie grają tu rolę czynniki osobiste oraz otoczenie i zmieniające się mody.… Czytaj dalejCo jest nie tak z wędrownictwem
Był rok 2015, kiedy wziąłem udział w kursie podharcmistrzowskim HD. I tak się wszystko zaczęło. Na kursie poznałam Rafała Poliszkiewicza, przyszłego drużynowego 44 WDW-ów. To za jego sprawą wyruszyłem na jedną… Czytaj dalejRumuńska pętla
Poniższe wpisy pochodzą z facebookowego bloga prowadzonego w tamtym czasie przez autora „Kajakiem przez Polskę – Summer Vistula Expedition 2018” (aby zachować ich oryginalną formę, nie ingerowaliśmy zbytnio w styl… Czytaj dalejSummer Vistula Expedition 2018
Lubię zimowe spacery. Dają mi okazję do doświadczenia jednego z najlepszych, najbardziej sielskich uczuć. Tego, gdy czujesz i słyszysz skrzypiący pod butami śnieg. To jeden z dwóch moich ulubionych dźwięków,… Czytaj dalejCzarnohora – góry puste i pełne życia
Przez kilka lat organizowałem w Zalesiu Górnym DKF – Dyskusyjny Klub Filmowy. Raz na miesiąc albo nawet raz na dwa tygodnie spotykaliśmy się (wędrownicy i wędrowniczki, a czasem też „niezrzeszona”… Czytaj dalejDyskusyjny Klub Filmowy
Żywiołem wędrownika jest wędrówka. Od tego mógłbym zacząć jednozdaniowy podręcznik dla drużynowych wędrowników. Ponieważ jednak wiemy w redakcji doskonale, że czytelnicy Azymutu i instruktorzy ZHR zawsze dążą do mistrzostwa, spróbujemy… Czytaj dalejRóżne smaki wędrownictwa: o tym, co warto zjeść, gdy ma się iść
Wracamy do tematu spływów kajakowych, o których pisałem w poprzedniej części (zachęcam, by do niej zajrzeć). Ekwipunek (z wyłączeniem kajaków). Starzy ćwicy doskonale wiedzą, co trzeba zabrać na harcerski biwak.… Czytaj dalejI płynie się dalej! – słów parę o spływach cz. II
Spływ kajakowy jest jedną z najciekawszych form wędrówki – a dzięki swojej elastyczności, będzie równie ciekawy jako kilkudniowy wypad ZZ-tu, jako jednodniowa atrakcja dla harcerzy i zuchów, czy też jako… Czytaj dalejI płynie się dalej! – słów parę o spływach cz. I
Takie miałem szczęście w swojej instruktorskiej karierze, że prowadziłem drużynę wędrowniczą. Musiałem uczyć się metodyki wędrowniczej na własnych błędach – których popełniłem mnóstwo, działając nieco po omacku. Ktoś kiedyś opowiadał… Czytaj dalejSyndrom Kilimandżaro
Praca z wędrownikami ma to do siebie, że nie jest łatwa. I bardzo dobrze zresztą, nie chcemy żeby była łatwa! Dla instruktora oznacza to jednak konieczność częstego mierzenia się z… Czytaj dalejHistoria Was osądzi, czyli o pracy z patronem – część pierwsza
Kiedyś na pewnym kursie spotkałem się z opinią na temat obozów wędrownych. Mianowicie planując taki obóz trzeba cały czas pamiętać, że jest to wyjazd harcerski: nie można na przykład zapomnieć… Czytaj dalejPrzywiązani do formy
Instruktorom harcerskim często zdarza się tracić z pola widzenia sens i cel tego, co robią od lat. Stąd częsty brak zrozumienia dla różnorakich “tradycji”, które miały głębokie uzasadnienie w chwili… Czytaj dalejO strażnikach ognia, czyli przerost formy nad treścią
Nie, nie zamierzam się przechwalać! Choć jak pisał nasz przedwojenny kronikarz, Roman Różycki: “Zawsze z pokolenia w pokolenie uważaliśmy się za harcerzy „odlanych ze szlachetniejszego kruszcu”, a ponieważ bez wad… Czytaj dalejSulimczyk, czyli dlaczego Ci z Szesnastki tyle piszą?
Zbliżają się wakacje, a więc czas wędrowniczych wypraw. Czas, gdy instruktorzy będą zmuszeni spędzić kilkanaście dni z wędrownikami, gdy podczas marszu, wspinaczki, żeglugi i innych aktywności, rozmawiać będą o niemal wszystkim: jedzeniu, szkole i studiach, kobietach. Podobnie jak przy świątecznym stole, jeden temat pojawi się na pewno: polityka…
Czytaj dalejCo tam panie w polityce?
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
Gra dla wędrowników (czytaj: chłopców w wieku wędrowniczym) może być trudniejsza do zaplanowania, bo są bardziej wymagający, ale zarazem prostsza – bo dla wędrowników to nie zwycięstwo jest najważniejsze, a samo przeżycie i związane z tym doświadczenia. Czytaj dalejGra jako przyczynek do wędrowniczej dyskusji
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
W planie pracy biwak lub weekendowa wyprawa, a Tobie świat się wali na głowę? Niezdane kolokwium, imieniny narzeczonej, rano do pracy, wieczorem do nauki… Znam to, bardzo dobrze. Wówczas pojawiają… Czytaj dalejSkąd Litwini wracają?
