Ostatnimi czasy… no dobra, tak naprawdę, to odkąd jestem instruktorem, co jakiś czas słyszę takie pytania: Czy jest sens uczyć harcerzy tzw. „technik harcerkich”? Czy nie lepiej, żeby zamiast alfabetu… Czytaj dalejCzym są techniki harcerskie?
„Ci, którzy zmierzają przed siebie w określonym z góry czasie i w określony sposób, tracą często wszystko to, co po drodze przydarza się niespodziewanego” Wojciech Jagielski „Druhno daleko jeszcze?” „Ale… Czytaj dalejTurystyka w pracy z zuchami
Prowadząc drużynę wędrowników, przygotowałem obóz oparty w dużej mierze o autostopową przygodę. Gdybym miał moc cofania się w czasie, obóz ten wyglądałby zupełnie inaczej. Już po jego zakończeniu czułem pewien… Czytaj dalej(Nie)jedziemy autostopem!
Artykuł pierwotnie ukazał się na Zuchopedii Przekazanie zuchów… Wigilia… Ktoś tam chyba pojechał na część obozu… I chyba tyle. – taką najczęściej słyszę odpowiedź wodzów gromad na pytanie, co zrobili w… Czytaj dalejWspółpraca z drużyną harcerzy
Artykuł pierwotnie ukazał się na Zuchopedii I Coraz rzadziej przychodzą na zbiórki, coraz mniej się odzywają na Kręgach Rady, nie chcą się bawić. Kiedyś wzorowi, rękawy mają zapełnione sprawnościami, a… Czytaj dalejPraca z zuchem starszym
Artykuł pierwotnie ukazał się na Zuchopedii i jest rozwinięciem artykułu o współpracy z drużyną harcerzy Relacja z drużyną harcerzy jest bardzo ważna dla życia gromady. To właśnie do drużyny przekazujemy nasze… Czytaj dalejW czym mogą pomóc harcerze?
Artykuł pierwotnie ukazał się na Zuchopedii Jedną z najważniejszych potrzeb dziecka w społeczeństwie jest przynależność do grupy, z którą może się identyfikować, w której znajdzie miejsce do rozwoju i zabawy,… Czytaj dalejPrzyjęcia do gromady i obietnice
Przyszedł ten czas w Waszej drużynie, by wystawić przedstawienie, inscenizację, jakiś spektakl. Cóż drużyna począć powinna począć? Jaki tekst wybrać? Jak się do tego wszystkiego przygotować? Odpowiedź można znaleźć we… Czytaj dalejO inscenizacji kolęd
Kontynuując temat patronów, chciałbym przypomnieć zdanie, jakim skończyłem pierwszą część artykułu: “w powszechnym mniemaniu drużyna służy utrzymaniu pamięci o patronie, podobnie jak pomnik, tablica czy nazwa okrętu. Ludzie nie wiedzą,… Czytaj dalejHistoria Was osądzi, czyli o pracy z patronem – część druga
Gdy wstajemy ciemno, gdy wychodzimy z pracy ciemno… Jak zachować skautową pogodę ducha? Pomoże Wam w tym druga już gawęda Mistrza Yody vel Psiny vel Szumiącego Jaworu którą przedrukowujemy, ukazała… Czytaj dalejNa łasicy tropie
Praca z wędrownikami ma to do siebie, że nie jest łatwa. I bardzo dobrze zresztą, nie chcemy żeby była łatwa! Dla instruktora oznacza to jednak konieczność częstego mierzenia się z… Czytaj dalejHistoria Was osądzi, czyli o pracy z patronem – część pierwsza
Nie chcę tu wchodzić w dysputy polityczne i historyczne, nie chcę szukać winnych, nie chcę również agitować czy przekonywać Was do słuszności swoich racji. Chcę stwierdzić fakt. My, Związek… Czytaj dalej11 listopada, panny nieroztropne i ZHR z ręką w nocniku
Chciałbym Was namówić dziś do czegoś nielogicznego. I możliwe, że w związku z tym żaden z moich argumentów nie wyda Wam się dobry. Ten tekst jest sugestią, by Wasza drużyna… Czytaj dalejNie wszystko złoto
Praktyczny poradnik, spisany przez hm. Janka Kamińskiego i opublikowany w „Harcerskim Mazowszu” z dnia 23 maja 2009 roku, może być niezwykle przydatny podczas deszczowych, lipcowych dni (a także, gdy hufcowy… Czytaj dalejCiągle pada…
Wartowanie to przykry najczęściej obowiązek. A szkoda! Trochę już pisałem o tym, jak podchodzenie służy drużynowemu w budowaniu poczucia odpowiedzialności w chłopcach, które następnie skutkuje większym zaangażowaniem w pełnienie służby… Czytaj dalejAlarm!!! – czyli obrona obozu
Instruktorom harcerskim często zdarza się tracić z pola widzenia sens i cel tego, co robią od lat. Stąd częsty brak zrozumienia dla różnorakich “tradycji”, które miały głębokie uzasadnienie w chwili… Czytaj dalejO strażnikach ognia, czyli przerost formy nad treścią
Od początku mojej harcerskiej przygody, nieodłącznym elementem każdego obozu zawsze była gra gospodarcza. Jest to dla mnie coś tak naturalnego i oczywistego, że gdy dowiedziałem się, iż w pewnych środowiskach… Czytaj dalejPionierkowa gra gospodarcza
W mojej drużynie bieg na wywiadowcę cieszy się wielką estymą, niemal równie wielką jak bieg na ćwika. O ile bieg na ćwika jest przygodą, o tyle bieg “na wywka” to… Czytaj dalejIle razy drużynowy nie zdał na wywiadowcę?
Nie, nie zamierzam się przechwalać! Choć jak pisał nasz przedwojenny kronikarz, Roman Różycki: “Zawsze z pokolenia w pokolenie uważaliśmy się za harcerzy „odlanych ze szlachetniejszego kruszcu”, a ponieważ bez wad… Czytaj dalejSulimczyk, czyli dlaczego Ci z Szesnastki tyle piszą?
Wyzwaniem dla drużynowego są zawsze gry przełamujące pewną coroczną sztampę technik harcerskich i wariacji na temat dwóch proporców. Chciałbym więc Wam dziś zaproponować coś nieco innego. Poniższą propozycję opracowałem jeszcze jako przyboczny, odbyła się w ramach turnieju zastępów w 16 WDH “Grunwald”.
Czytaj dalejGra fotograficzno-detektywistyczna
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
Jeśli chodzi o coroczne wspomnienie Powstania Warszawskiego, mam to szczęście, że jestem z Warszawy, część mojej rodziny przetrwała Powstanie w Warszawie, a do tego należałem (sercem należę nadal) do środowiska… Czytaj dalejO Powstaniu w pracy drużyny
Poznałem tę grę dzięki wędrownikom z Zalesia pod Warszawą – gdy spotkaliśmy się w Tatrach, w toprówce w Dolinie Pięciu Stawów. Moi wędrownicy byli zachwyceni i od tej pory „Kontakt”… Czytaj dalejGra na wędrówkę: Kontakt
Przyzwyczailiśmy się do myśli, że działamy w sformalizowanej strukturze. Jest to całkiem komfortowa sytuacja, która ułatwia wiele rzeczy (a potem, w życiu zawodowym, troszkę się za nią tęskni). Harcerstwo jest… Czytaj dalejCzy ogniska powinny być obowiązkowe?
Honorowy Kodeks Podchodów? A cóż to? Jeśli nie wiecie, to zajrzyjcie do tego artykułu i jego drugiej oraz trzeciej części, pióra hm. Marka Gajdzińskiego (Szwejka). Jeśli zaś wiecie, co się za… Czytaj dalejHonorowy Kodeks Podchodów
Uwielbiam pizzę. A żadna, nawet najlepsza, włoska pizza, nie smakuje tak, jak pizza w Lęborku czy innym Stargardzie, pałaszowana przez harcerza w dniu odwiedzin na obozie. Jest to fakt, a dżentelmeni o faktach nie dyskutują.Czytaj dalejDzień odwiedzin, czy święto pizzy?
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
Po raz kolejny w czwartek na naszych łamach gości hm. Marek Gajdziński ze swoim tekstem – tym razem dotyczącym prób końcowych na stopnie harcerskie, opublikowanym w Pobudce. Czytajcie więc i… Czytaj dalejPrzykłady prób końcowych na stopnie harcerskie
Z racji zbliżających się obozów, planujemy cykl nieco swobodniejszy rozważań o obozowaniu, wędrowaniu i… koloniowaniu (nadal lepiej niż „kolonizowaniu”), także wśród przedruków szukamy zatem artykułów obozowych. Dziś przypominamy felieton hm.… Czytaj dalejWizytacja pewnego obozu
Elementem, który pojawia się chyba w każdym planie pracy obozu czy zimowiska, jest zwiad. Zwiady bywają lepsze lub gorsze, ale przez to, że stały się rutyną, rzadko kiedy są wyczekiwanym przez harcerzy zdarzeniem (pomijając możliwość odwiedzenia sklepu i nabycia pierwszej po pionierce zimnej coli). Co możemy zrobić lepiej?Czytaj dalejRuszajmy na zwiad!
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
Kolejny przedruk – artykułu hm. Dyzmy Zawadzkiego, który ukazał się w reaktywowanym przez phm. Pawła Hurasa Harcerskim Mazowszu (nr 1 z 13 czerwca 2016 roku). Autor przypomina, że trzecie zdanie… Czytaj dalejZastęp starszy: klątwa czy szansa?
Gra dla wędrowników (czytaj: chłopców w wieku wędrowniczym) może być trudniejsza do zaplanowania, bo są bardziej wymagający, ale zarazem prostsza – bo dla wędrowników to nie zwycięstwo jest najważniejsze, a samo przeżycie i związane z tym doświadczenia. Czytaj dalejGra jako przyczynek do wędrowniczej dyskusji
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
Czujesz czasem na zbiórkach, że Twoje możliwości są ograniczone? Brakuje Ci na nich czasu na zrobienie czegoś większego (dużej majsterki, porządnego teatrzyku, „prawdziwej wyprawy”)? Zastanawiasz się jak Zuchy (zwłaszcza te wyróżniające się nieśmiałością, agresywnością czy brakiem zaradności) zachowają się na wyjeździe, w innej sytuacji niż zbiórka? Nie wiesz co zrobić z obietnicą Zucha, który nie jeździ na kolonie? Jest rozwiązanie na wszystkie te problemy – Biwak. Czytaj dalejBiwak dla zuchów?
Złośliwi w polu „funkcja” wpisują mu „wszystkie”. Założył 301 WGZ-ów „Strażnicy Starodębu” (2006-2010), potem prowadził referat, hufiec, chorągiew, a w końcu reaktywował VIII RwDH-y (2018-2021). Obecnie przewodniczący Komisji Instruktorskiej Podkarpackiej Chorągwi Harcerzy i szef Wydziału Wsparcia Cyfrowego ZHR. Lubi las i wędrówki, nie lubi chipsów. Pozory mylą. Prywatnie jest żonaty, wielodzietny, a czasami również niesamowity.
Odpowiedni system punktacji to podstawa współzawodnictwa zastępów. Zastanówmy się razem, co, w jaki sposób i z jaką wagą oceniać podczas takiego współzawodnictwa.
Czytaj dalejJak zbudować śródroczną punktację zastępów?
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
W ramach cyklu przedruków tym razem przedstawiamy artykuł autorstwa phm. Huberta Zielińskiego (niegdyś drużynowego 44 WDH-y „Stanica”, dziś szczepowego 44 MDHiZ) dotyczący punktacji obozowej, który ukazał się pod tytułem „Punktem… Czytaj dalejObozowa rywalizacja: punktem po mapie
W planie pracy biwak lub weekendowa wyprawa, a Tobie świat się wali na głowę? Niezdane kolokwium, imieniny narzeczonej, rano do pracy, wieczorem do nauki… Znam to, bardzo dobrze. Wówczas pojawiają… Czytaj dalejSkąd Litwini wracają?
Jak wiadomo dla harcerzy młodszych, a często i dla starszych, jedną z najciekawszych form zajęć ruchowych jest gra opierająca się na starciu dwóch drużyn, z elementami siłowymi – czyli tak… Czytaj dalejNa ubitej ziemi – czyli o grze strategicznie
Chcemy co miesiąc dostarczyć Wam garść rozwiązań, które możecie wprost przełożyć do Waszych planów oraz wykorzystać na zbiórkach. Skoro zrobiło się cieplej, a ciepło oznacza więcej możliwości na zewnątrz, przygotowaliśmy dla Was pomysły na krótkie formy, które pozwolą Waszej gromadzie wybiegać się, wciągnąć w Waszą zbiórkę i nacieszyć się świeżym powietrzem. Poznaj pięć pomysłów na zuchowe zabawy, które możesz zaadaptować do swoich potrzeb w maju!
Czytaj dalej5 zuchowych zabaw na zbiórkę w maju 2018
Był w miejscach i widział rzeczy: założył gromadę, prowadził szczep oraz hufiec; w międzyczasie wspomagał referat zuchów i działał w Wydziale Zuchowym. Nie jest już instruktorem ZHR. Ale co zobaczył, to opowie.
