Nie chcę tu wchodzić w dysputy polityczne i historyczne, nie chcę szukać winnych, nie chcę również agitować czy przekonywać Was do słuszności swoich racji. Chcę stwierdzić fakt. My, Związek… Czytaj dalej11 listopada, panny nieroztropne i ZHR z ręką w nocniku
Kto i jaką władzę ma w ZHR? I jak powinien ją wykorzystywać? Przypominamy artykuł hm. Tomasza Maracewicza z 20 numeru Pobudki, z lutego 2009 roku.Czytaj dalejSprawowanie władzy w harcerstwie
Harcmistrz, kapitan jachtowy, z zawodu oficer marynarki handlowej, a także biolog i broker ubezpieczeniowy. Był harcerzem, a od 1978 roku przez kolejne osiem lat drużynowym Pierwszej Wodnej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Kościuszki w Gdańsku. Równocześnie w latach 80. XX wieku był wiceprzewodniczącym gdańskiego KIHAM i działaczem Ruchu Harcerskiego. Potem został jednym z założycieli Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, pierwszym Naczelnikiem Harcerzy oraz – kilkakrotnie – członkiem władz naczelnych ZHR. W międzyczasie został ojcem aż trzech wspaniałych synów, Ignacego, Kajetana i Wiktora, którzy również przeszli przez harcerstwo. Był współtwórcą pisma instruktorskiego „Pobudka”, kursu podharcmistrzowskiego „Jakobstaf” oraz powołanej później fundacji noszącej tę samą nazwę. W latach 2011–2014 pełnił funkcję prezesa Fundacji Harcerstwa Centrum Wychowania Morskiego ZHP w Gdyni. Autor książek i podręczników o tematyce zarówno harcerskiej, jak i żeglarskiej. Obecnie instruktor Mazowieckiej Chorągwi Harcerzy ZHR w rezerwie.
Poniższy przedruk pochodzi znów z „Pobudki” (nr 22 z czerwca 2009 roku). Autorem artykułu jest phm. Krzysztof Sikorski, wieloletni hufcowy WHH-y „Klucz”, zmagający się ze strasznie niesfornymi i dużymi środowiskami… Czytaj dalejSpółdzielnia drużynowych
Dziś chcielibyśmy przypomnieć jeden z ważniejszych tekstów dla wychowania duchowego w ZHR. Można się z śp. prof. hm. Tomaszem Strzemboszem zgadzać lub nie, ale nie można odmówić jego rozważaniom wielkiego… Czytaj dalejZHR a religia katolicka w Polsce
Gdzie są dzisiaj wędrownicy? Zwykło się mówić, że w Organizacji Harcerzy ZHR ich nie mamy, że ruch wędrowniczy nie istnieje. Zdecydowana większość drużyn jest niezbyt liczna, a każdy z kandydatów na różnorakie stanowiska mówi o konieczności położenia nacisku na wędrownictwo.
Czytaj dalejKto zacz wędrownicy?
W ZHR w latach 2003-2018, przeszedł ścieżkę od młodzika do harcmistrza. Drużynowy 16 WDH „Grunwald” (2009-2012) i patrolu wędrowników „Włóczykije” (2012-2017), robił też parę mniej istotnych rzeczy. Historyk z zamiłowania, adwokat z przypadku, żonę poznał na mazowieckiej „Agricoli”. Stara się przysłużyć harcerstwu spoza organizacji, na tyle, na ile może.
