48 w 2026 (665)

Trzy prompty dla drużynowego

Data publikacji: 30.10.2026 / Autor: Jakub Borkowski

AI zabije harcerstwo. Jesteśmy tego pewni, tak samo jak tego, że jutro wstanie Słońce. Będzie to czwarta śmierć harcerstwa w mojej karierze (od 2001 roku zabiły je: powszechny dostęp do Internetu, smartfony i media społecznościowe). Dlatego póki jeszcze LLM-y nie zgasiły nam ducha, to dobrze je wykorzystajmy.

W tekście posługuję się skrótami AI (artificial intelligence, czyli sztuczna inteligencja), LLM (large language model, czyli duży model językowy, jeden z systemów AI) oraz nazwami Gemini (LLM od Google) i Gemini Notebook (narzędzie do analizy dokumentów, też od Google).

Co AI może nam zastąpić?

Czy AI zastąpi nam zbiórki? Czy zastąpi nam las? Czy zastąpi nam jasne oczy, mocny uścisk dłoni, lojalność, prostotę wzajemnych stosunków, sposób życia i miłość przyrody, miłość do ludzi, silniejszą niż miłość własna, niesienie pomocy innym w miarę możliwości, dzień po dniu i całą resztę z Księgi Jaszczurki?

Nie.

To tylko narzędzie. Tak jak encyklopedia nie zastępowała w XX wieku zbiórki w lesie, tylko pomagała się do niej przygotować, tak samo sztuczna inteligencja może nas wspierać w pracy. Oczywiście możemy ją źle wykorzystać, tak samo jak możemy niepoprawnie użyć innych narzędzi. Mogę skopiować plan zbiórki kolegi (albo z planu pracy nieopatrznie wrzuconego na jakiś serwis), a mogę się nim zainspirować pisząc własny, dopasowany do moich zuchów, harcerzy czy wędrowników. Tak samo mogę zrobić słabą zbiórkę wygenerowaną przez AI, albo mogę wykorzystać LLM do dopracowania mojego projektu.

Skoro już to ustaliliśmy, to co może dla mnie zrobić AI przed najbliższą sobotą?

1. Sprawdzić i ewentualnie podrasować plan zbiórki

Nie generuj planu pracy w LLM-ie, bo nie odpowie na potrzeby Twojej drużyny. Gdy wpisałem w Gemini prompt „Napisz mi plan pracy zbiórki zuchów o samarytance”, to dostałem całkiem zgrabną (przynajmniej na pierwszy rzut oka) propozycję, która zawierała odpowiednie formy pracy i ich przemienność. Pojawiło się jednak kilka błędów, które wyłapie początkujący zuchmistrz: gawęda była zbyt długa i jej bohaterem był zuch, a nie postać fabularna, w planie była 15-minutowa zabawa „wypadek”, która była bardzo dziwna (Zuchy biegają po sali/polanie. Na hasło wodza (np. „Wypadek!”), muszą jak najszybciej ułożyć ze swoich ciał numer alarmowy 112) i nic nie było połączone klamrami tematycznymi. Poza tym zbiórka była zwyczajnie nudna.

Więc jak to zrobić?

Skopiowałem do jednego pliku wszystkie konspekty z Wiedzy zuchmistrzowskiej dotyczące cykli zabawowych, zbiórki i form pracy. Dodałem plik do Gemini Notebook i poleciłem przygotować streszczenie (surowy plik jest za duży dla LLM).

Następnie odpaliłem LLM (używam Gemini, ale nie dla tego, że jest wybitny, a z powodu niskiej ceny). Za pomocą metapromptu przygotowałem odpowiedni prompt. Metapromt to polecenie dla AI, żeby przygotowała polecenie dla AI. To ostateczne polecenie będzie dużo bardziej szczegółowe i dopasowane do modelu, niż gdybym pisał je samodzielnie (bo nie jestem ekspertem od AI). U mnie wyglądało to tak:

Przygotuj prompt do poprawienia planu zbiórki zuchowej oraz cyklu zbiórek zuchowych (cyklu zabawowego). Model ma zachowywać się jak doświadczony instruktor harcerski o specjalizacji zuchmistrzowskiej i przestrzegać zasad wypisanych w załączonym pliku.

Załączonym plikiem było wspomniane streszczenie. Dostałem następujący prompt:

Jesteś doświadczonym instruktorem harcerskim ze specjalizacją zuchmistrzowską. Twoim zadaniem jest ocena i poprawa mojego planu cyklu zabawowego oraz planu zbiórki zuchowej. Zastosuj bezwzględnie następujące zasady:

Cykl zabawowy:

Cykl musi składać się z 5–7 zbiórek (minimum 5) połączonych wspólną fabułą.
Każdy cykl opiera się na realizacji konkretnej sprawności.
Zaplanuj logiczną i wiarygodną klamrę tematyczną, która spaja zbiórki.
Zachowaj strukturę: klamra otwierająca, zbiórki, punkt kulminacyjny, finał i klamra zamykająca.

Zbiórka zuchowa:

Czas trwania musi wynosić 1,5–2h.
Utrzymaj stałe elementy: obrzędowe rozpoczęcie, gawędę, krąg rady, obrzędowe zakończenie.
Zagwarantuj dynamikę: przemienność form (ruch i statyka) oraz płynne przejścia fabularne w obrzędowości.
Gawęda: 3–5 min, jeden wątek i morał, bez moralizatorstwa.
Krąg Rady: 15–20 min, obrzędowa narada z użyciem symbolu władzy (laski głosu).
Zabawa tematyczna: 5–20 min, oparta na wyobraźni i wcielaniu się w role bez widowni.
Majsterka: celowa, użyteczna i sprawdzona, rozwijająca manualnie.

Przeanalizuj moje plany, wskaż błędy metodyczne, uzupełnij braki i zaproponuj gotowe poprawki optymalizujące przebieg zajęć.

Następnie wrzuciłem fragment mojego planu pracy sprzed 15 lat. Znalazłem niedorobiony cykl „Detektywi” (miał tylko dwie zbiórki, nie miał sprawności, a klamry tematyczne były takie sobie). W skrócie cykl wyglądał następująco: Ktoś ukradł nam miecz (zuchy są rycerzami) i musimy go znaleźć. Zbiórka 1: przychodzi detektyw i robi szkolenie. Zbiórka 2: detektyw znalazł podejrzanego, idziemy go szukać, w jego kieszeni znajdujemy mapę, która prowadzi nas do miecza.

Gemini tak podsumował mój plan:

Czuwaj. Oto rzeczowa analiza i poprawa Twoich planów, zgodnie z wymogami metodyki zuchowej.

Błędy metodyczne w Twoim planie

Długość cyklu: Zaplanowałeś 2 zbiórki zamiast wymaganych minimum 5. Skutkuje to zbyt szybkim rozwiązaniem intrygi.

Brak określonej sprawności: Cykl musi realizować wymagania konkretnej sprawności zespołowej. Właściwy wybór to „Detektyw”.

Formy szkolne („Zajęcia”, „Szkolenie”): Zuchy nie mają zajęć. Uczą się przez zabawę (zabawa w kogoś/w coś). Nazewnictwo i prowadzona narracja muszą opierać się na wyobraźni.

Brak majsterki: Na obu zbiórkach pominąłeś majsterkę, która jest kluczowym elementem rozwijającym zdolności manualne.

Brak klamry: Rozpoczęcie od kradzieży to zawiązanie akcji, ale brakuje ramy, która formalnie włącza zuchy w świat detektywów i z niego wyprowadza.

Czy miał rację? Miał. Cykl jest za krótki, nie ma sprawności, używałem tam słów „zajęcia” i „szkolenie” (ale to dlatego, że pasowało fabularnie — detektyw zrobił nam kurs detektywistyczny, tylko LLM tego nie zrozumiał), nie było majsterki, a klamry były ubogie. Jedyny błąd, jaki popełnił model to wskazanie, że „Detektyw” jest sprawnością zespołową (kiedyś ZHP miało taką sprawność zespołową, u nas jest ona indywidualna, jak każda).

Co jeszcze zaproponowała sztuczna inteligencja?

Zmodyfikowała klamrę otwierającą cykl (detektyw proponuje nam nie tylko pomoc, lecz także dołączenie do agencji, jeśli znajdziemy miecz).

Wydłużyła cykl do 5 zbiórek:

Zbiórka 1: Podstawy pracy detektywa (ślady, odciski palców).
Zbiórka 2: Tajemne wiadomości (szyfry i kody znalezione na miejscu przestępstwa).
Zbiórka 3: Przesłuchania i rysopis (tworzenie portretu pamięciowego na podstawie zeznań)
Zbiórka 4: Obserwacja (gra terenowa, śledzenie podejrzanych i poszukiwanie kryjówki)
Zbiórka 5 (Punkt kulminacyjny i Finał): Odkrycie bazy złodzieja, pościg, odzyskanie miecza i skarbca. Krąg Rady podsumowujący. Klamra zamykająca

Dodała nieco zajęć oraz określiła, które z nich są statyczne, a które dynamiczne:

Majsterka (15’) – Wykonanie legitymacji detektywistycznej z miejscem na własny odcisk palca. Użyteczne na cały cykl. – Statyka
Zabawa tematyczna: Laboratorium (15’) – Zuchy wcielają się w techników kryminalistyki. Za pomocą taśmy i grafitu zdejmują odciski palców ze szklanek i porównują je pod lupami. – Ruch/Statyka
Gra ruchowa: Złodziej w tłumie (15’) – Dynamiczna gra w maskowanie i ciche skradanie się w celu zbadania śladów butów rozsypanych dookoła zuchówki. – Ruch
Gawęda (5’) – Opowieść o tym, jak kurierzy przenosili tajne wiadomości. Morał: spryt jest ważniejszy niż siła. – Statyka
Majsterka (15’) – Zuchy wykonują tekturowe koła szyfrowe. – Statyka

Zaproponowała laskę głosu na cykl — lupę.

Czy to załatwia mi całą robotę? Nie, ponieważ muszę sam opracować zasady gier, przygotować materiały, zaplanować kto zajmie się którym elementem. Słowem: muszę zrobić to co zawsze, ale wytknięto mi błędy i zaproponowano jak je poprawić, żeby zbiórka była lepsza.

Czy na pewno nie da się wygenerować zbiórki od zera, bez zabaw w uczenie modelu? Może się da, ale jak poprosiłem „czyste” Gemini o przygotowanie cyklu zabawowego o detektywach, to mi odpisał, że cykl zabawowy to nie cykl zbiórek i przygotował 45-minutowe zajęcia z szukania pluszaka (bo przecież każda gromada bawi się pluszakami).

2. Zaproponować rozwiązanie problemu uczestnika

Wodzowie i drużynowi najczęściej są uczniami szkół średnich i studentami. Niewielu wśród nich psychologów i pedagogów, dlatego AI może wspomóc ich w rozwiązywaniu problemów wychowawczych. Oczywiście nie można ślepo wierzyć modelowi językowemu. Jeśli cokolwiek wyda Ci się dziwne lub niewłaściwe, to koniecznie musisz skontaktować się z profesjonalistą. Ale jeśli odpowiedź będzie zgodna z Twoją intuicją, to warto z niej skorzystać.

Za pomocą metapromptu przygotowałem kolejny prompt:

Działaj jako ekspert z zakresu psychologii i pedagogiki dziecięcej. Twoim zadaniem jest doradzenie drużynowemu (instruktorowi harcerskiemu), jak rozwiązać problem wychowawczy z 8-letnim chłopcem (zuchem).

W swoich odpowiedziach bezwzględnie stosuj się do następujących zasad:

Opieraj się wyłącznie na najnowszej, zweryfikowanej wiedzy naukowej (Evidence-Based Education / Psychology).
Całkowicie odrzuć mity wychowawcze, pseudonaukę oraz metody oparte na karach i zawstydzaniu.
Nadrzędnym celem jest wsparcie i dobro dziecka.
Każde proponowane rozwiązanie musi w pełni szanować godność chłopca i jego etap rozwoju.
Uwzględnij specyfikę metodyki zuchowej (np. zdobywanie sprawności, zabawa w coś, Prawo Zucha) jako narzędzie wspierające.
Przeanalizuj poniższą charakterystykę chłopca oraz opis problemu, a następnie zaproponuj konkretne, praktyczne i empatyczne kroki do podjęcia na zbiórkach:

Co ciekawe, nie pisałem o wykorzystaniu metodyki zuchowej, a jedynie wspomniałem, że chłopiec jest zuchem. Zwróć uwagę, że podobnie jak przy poprzednim zadaniu, AI nadała sobie rolę — tym razem jest to ekspert z zakresu psychologii i pedagogiki dziecięcej. To dobry sposób na promptowanie, który nakłada na sztuczną inteligencję odpowiednie ramy działania.

Następnie użyłem promptu i wkleiłem autentyczny, krótki opis zucha (ale usunąłem jego dane osobowe!):

Gerwazy z początku był nieśmiały, teraz trochę się rozkręcił. Zdarza mu się zaczynać bójki i przeklinać, jednakże zawsze zgrywa niewiniątko. Nie umie przyznać się do popełnionych czynów.

Propozycja modelu była następująca:

Przyczyny zachowania

Brak umiejętności samoregulacji: Bójki i przekleństwa to u ośmiolatka często niefunkcjonalne strategie radzenia sobie z napięciem, przebodźcowaniem lub próbą zaistnienia w grupie po okresie nieśmiałości. Układ nerwowy w tym wieku wymaga wsparcia dorosłego w regulacji emocji (koregulacji).
Kłamstwo z lęku: Zaprzeczanie i zgrywanie „niewiniątka” to mechanizm obronny. Wynika z lęku przed odrzuceniem przez drużynowego, utratą wizerunku i karą. Wymuszanie przyznania się do winy potęguje stres i zamyka dziecko na współpracę.

Działania praktyczne na zbiórkach

1. Reagowanie na trudne zachowania

Interweniuj, ale nie zawstydzaj: Przerwij bójkę natychmiast, by zapewnić bezpieczeństwo fizyczne. Przeprowadź rozmowę z Gerwazym wyłącznie na osobności, z dala od wzroku reszty gromady.
Opisuj fakty, nie oceniaj: Zamiast pytać „Dlaczego go uderzyłeś?” lub mówić „Kłamiesz”, powiedz: „Widzę, że stoisz nad płaczącym Jasiem, a twoje pięści są zaciśnięte. Widzę też, że jesteś bardzo zdenerwowany”.
Koregulacja przed logiką: Dziecko w silnym stresie nie jest zdolne do analizy własnego zachowania. Zanim zaczniesz wyciągać wnioski, pomóż mu obniżyć napięcie (np. daj mu napić się wody, zaproponuj kilka głębszych oddechów lub zmianę otoczenia).

2. Komunikacja wspierająca

Uznaj emocje: Pokaż, że akceptujesz jego złość, ale nie akceptujesz przemocy. „Masz prawo być wściekły, że przegrałeś w grze, ale nie zgadzam się na bicie innych”.
Buduj zaufanie: Aby Gerwazy przestał kłamać, musi wiedzieć, że prawda jest bezpieczna. Komunikuj: „Zależy mi na tobie i chcę ci pomóc rozwiązać ten problem. Cokolwiek się stało, poradzimy sobie z tym razem”.

3. Wykorzystanie metodyki zuchowej

Prawo Zucha jako kompas, nie bat: Odwołuj się do Prawa Zucha (np. „Zuch zawsze mówi prawdę”), ale nie w momentach kryzysu. Dostrzegaj i głośno chwal (na forum gromady lub Kręgu Rady) każdą, najdrobniejszą sytuację, w której Gerwazy przyznał się do błędu lub zachował się koleżeńsko. Wzmacniaj zachowania pożądane.
Zdobywanie sprawności: Zorganizuj cykl zbiórek oparty na sprawności wspierającej rozwój inteligencji emocjonalnej (np. „Rycerz” – staje w obronie słabszych, uczy się opanowania; „Dyplomata” – rozwiązuje spory słowami).
Zabawa tematyczna: Oprzyj fabułę zbiórki na rozwiązywaniu konfliktów. Niech zuchy wcielą się w np. negocjatorów między dwoma zwaśnionymi plemionami. Pozwoli to Gerwazemu ćwiczyć właściwe reakcje w bezpiecznych, fikcyjnych warunkach (odgrywanie ról).

4. Rozwój umiejętności społecznych

Ucz naprawiania błędów (zadośćuczynienie): Zamiast przepraszania pod przymusem (co uczy hipokryzji), zapytaj po uspokojeniu emocji: „Co możemy teraz zrobić, żeby Jaś poczuł się lepiej?”. Może to być pomoc w budowaniu wieży z klocków lub podanie plastra.

Oprócz wyhalucynowania sprawności „Dyplomata”, odpowiedź wydaje mi się sensowna. Szczególnie podoba mi się ostatni punkt i wtrącenie, że przepraszanie pod przymusem („podajcie sobie ręce na zgodę, no już!”) uczy hipokryzji. Czy skorzystanie z AI zastąpi nam pracę z chłopcem? Nie, ale przecież nie o to nam chodzi. Drużynowy chce wiedzieć jak z nim pracować i jego potrzeba została właśnie zaspokojona w ciągu 5 minut. Czy zastąpi poradę psychologa albo dobry podręcznik? Nie, ale jest szybkim rozwiązaniem (które oczywiście wymaga zderzenia ze zdrowym rozsądkiem i doświadczeniem wychowawcy!). Jeśli te porady okażą się nieskuteczne albo wydają Ci się błędne, poszukaj pomocy u profesjonalisty (https://zhr.pl/wsparcie/).

3. Analiza regulaminów

Regularnie odpowiadam na pytania instruktorek i instruktorów dotyczące naszych regulaminów. Większość moich odpowiedzi zaczyna się od:

jak wynika wprost z § X regulaminu Y…

ponieważ odpowiedź na prostsze pytania jest najczęściej napisana w regulaminie. Przykładowo: jakiś czas temu zostałem zapytany „czy instruktor wspierający musi płacić składki?” Odpowiedź jest w § 5 pkt 6 regulaminu służby instruktorskiej, który brzmi:

Instruktorki wspierające i instruktorzy wspierający: (…) opłacają składki, o ile nie zostali zwolnieni z tego obowiązku na podstawie odrębnych przepisów.

Nie uchylam się od odpowiedzi i zawsze chętnie pomogę, ale mam nieco mniejszą responsywność nią model językowy, który można schować w kieszeni. Żeby przetestować skuteczność tego rozwiązania, do Gemini Notebook dodałem Statut ZHR i regulamin służby instruktorskiej. Na powyższe pytanie uzyskałem następującą odpowiedź:

Tak, instruktor wspierający ma obowiązek opłacania składek, chyba że zaistnieją określone okoliczności zwalniające go z tego obowiązku.

Oto szczegóły wynikające z dokumentów:

Zasada ogólna: Zgodnie z Regulaminem służby instruktorskiej, instruktorki i instruktorzy wspierający (którzy wraz z instruktorami czynnymi tworzą korpus instruktorski) są zobowiązani do opłacania składek.
Obowiązek statutowy: Statut ZHR potwierdza, że opłacanie składek członkowskich jest obowiązkiem wszystkich członków Związku.
Weryfikacja podczas spisu: Podczas corocznego spisu instruktorskiego, który odbywa się w listopadzie, instruktor wspierający musi złożyć potwierdzenie opłacenia składek na dzień dokonywania spisu.
Wyjątki i zwolnienia:
- Instruktor może zostać zwolniony z tego obowiązku na podstawie odrębnych przepisów (regulaminu uchwalonego przez Naczelnictwo).
- W przypadku przebywania na urlopie instruktorskim, instruktor jest formalnie zwolniony z obowiązku opłacania składek w czasie jego trwania.

Podsumowując, standardowo instruktor wspierający musi płacić składki, a ich opłacenie jest warunkiem uregulowanego statusu instruktorskiego podczas corocznego spisu.

Niedawno zostałem zapytany o prawa wyborcze czynnego instruktora urlopowanego. Kiedy zapytałem Gemini Notebook o tę kwestię, udzielił mi pozornie błędnej odpowiedzi, że ma on wyłącznie bierne prawo wyborcze. Oparł się przy tym na Statucie ZHR, zgodnie z którym każdy instruktor ma obowiązek czynnego udziału w pracy wychowawczej i na regulaminie służby instruktorskiej, który w czasie urlopowania zwalnia z tego obowiązku. Model założył więc, że instruktor skorzystał z tego zwolnienia.

Kiedy jednak sformułowałem pytanie tak, by zawierało wszystkie istotne informacje:

Czy instruktor wpisany na listę czynnych instruktorów, pełniący funkcję wychowawczą, ale znajdujący się obecnie na urlopie, ma czynne czy bierne prawo wyborcze do władz Związku?

otrzymałem poprawną odpowiedź:

Instruktor, który jest wpisany na listę czynnych instruktorów i pełni funkcję wychowawczą, posiada zarówno czynne, jak i bierne prawo wyborcze do władz Związku.

Oto szczegółowe wyjaśnienie oparte na źródłach:

Czynne prawo wyborcze: Zgodnie ze Statutem ZHR, przysługuje ono instruktorkom i instruktorom wpisanym na listy, którzy są mianowani lub wybrani na określoną funkcję wychowawczą w Związku oraz posiadają określony przydział służbowy. Regulamin służby instruktorskiej potwierdza, że instruktorzy czynni mają czynne prawo wyborcze do wszystkich władz Związku.
Bierne prawo wyborcze: Statut oraz Regulamin służby instruktorskiej wskazują, że instruktorzy posiadają bierne prawo wyborcze. Należy jednak pamiętać o ograniczeniach wynikających ze stopnia instruktorskiego – przykładowo, do władz naczelnych mogą kandydować jedynie osoby w stopniu co najmniej podharcmistrza/podharcmistrzyni, a na wybrane funkcje kierownicze (np. Przewodniczący Związku, Naczelnicy, komendanci chorągwi) wymagany jest stopień harcmistrza/harcmistrzyni.
Status osoby na urlopie: Przebywanie na urlopie instruktorskim powoduje zwolnienie z obowiązku czynnego udziału w pracy wychowawczej oraz opłacania składek. Urlop udzielany jest na wniosek instruktora na okres od 1 miesiąca do 2 lat. Jeśli mimo urlopu instruktor pozostaje wpisany na listę instruktorów czynnych i formalnie pełni funkcję wychowawczą (z której obowiązków jest jedynie czasowo zwolniony), zachowuje on swoje uprawnienia wyborcze.

Podsumowując, sam fakt przebywania na urlopie nie odbiera instruktorowi praw wyborczych, o ile zachowuje on status instruktora czynnego i przydział do funkcji wychowawczej.

LLM błędnie określił pełnienie funkcji wychowawczej jako „przydział do” niej, ale to drobnostka.

A co jeśli zawodowo nie zajmuję się szukaniem dziury w całym? Przyda mi się Gemini Notebook albo inne narzędzie oparte na AI?

To narzędzie pomoże Ci w tym, czym je nakarmisz. Drużynowy może wykorzystać Gemini Notebook do wyszukiwania informacji ze źródeł metodycznych czy planu pracy i podsumowań zbiórek (np. w celu ewaluacji).

Może też użyć go do szybkiego wyszukiwania odpowiedzi w Instrukcji wyjazdów i półkolonii, która jest bardzo obszerna, a obejmuje swoim zakresem często wykorzystywaną formę biwaków. Przy wykorzystaniu tego narzędzia dużo łatwiej jest znaleźć odpowiedź, niż przy zwykłym szukaniu w pliku PDF.

W Gemini Notebook przygotowałem sobie notatnik dotyczący wypoczynku. Umieściłem w nim fragment ustawy, rozporządzenia, instrukcję GIS, protokół uzgodnień, wytyczne PSP i naszą instrukcję wyjazdową. Następnie zadałem mu pytanie

Co zrobić, gdy pojawi się gwałtowna burza?

Odpowiedź zawierała schemat działania scalajacy informacje z wszystkich tych źródeł, ze wskazaniem z czego wynika dane działanie. Nie mogę wykluczyć, że coś zostało pominięte (znaczy mogę, ale musiałbym przeczytać kilkaset stron dokumentów), jednak stosunek czasu do jakości jest wystarczająco dobry, bym skorzystał z propozycji modelu.

Przy korzystaniu z LLM należy jednak pamiętać, że błędnie sformułowane zapytanie może skutkować błędną odpowiedzią. Dlatego zastanów się, zanim zapytasz, a w razie potrzeby skorzystaj z modelu do przygotowania pytania (metaprompting).

Czy zatem można służyć Bogu i Polsce korzystając ze sztucznej inteligencji?

A można, jak najbardziej, jeszcze jak! Ale korzystając z niej, nie można zapominać o własnej inteligencji, która zawsze musi weryfikować odpowiedź. AI powinna być wykorzystywana zawsze z human-in-the-loop, czyli z człowiekiem, który podejmuje ostateczną decyzję, czy należy skorzystać z propozycji lub informacji przekazanych przez AI. Dlatego tak ważne jest teoretyczne przygotowanie instruktorów na kursach i doświadczenie zdobyte przez praktykę. Bez nich ani rusz, nawet z bardzo inteligentną AI.

Photo by Tara Winstead on Pexels.

Jakub Borkowski

Był zuchem, harcerzem, wędrownikiem, harcerzem starszym, członkiem współdziałającym i instruktorem. Działał na wszystkich poziomach OH-y, pełnił różne funkcje w okręgu i we władzach naczelnych. Specjalizuje się w zuchologii stosowanej i prawie karnym, ale może wymądrzać się w każdym temacie.